
شعردرمقام پدر آنکه همواره مرا داده نصیحت پدر است آنکه بنموده مرا پند و دلالت پدر است سبب پرورشم بوده همه زحمت او آنکه در تربیتم داشته همت پدر است هرچه بد دید ز من لب به شکایت نگشود آنکه بیش از همه بنمود محبت پدر است بهر بهروزی من توش بلا شد شب و روز آنکه بگشود به رویم در عزت پدر است رهنمایی که نشان داده به من راه وفا شمع روشنگر تاریکی و ظلمت پدر است تا به بار آوردم موی سرش گشته سفید آنکه شد غوطه ور اندر یم محنت پدر است بوده همواره مرا یاور و غمخوار و معین بر سرم سایه فکند از سر رأفت پدر است ای پسر کس نبود همچو پدر یاور تو معدن مهر و وفا کنز عطوفت پدر است کمر همت خود بند ز پی خدمت او آنکه باشد سبب اجر و سعادت پدر است قدر او دان که خدایت بود از بعد خدا به سرت تا به ابد تاج شرافت پدر است موضو...
ادامه مطلب